Machu Picchu

Jeden z najbardziej znanych widoków na świecie, zjawiskowe zaginione miasto Inków, opuszczone i zapomniane na kilkaset lat. Machu Picchu nie trzeba reklamować, a zobaczenie na własne oczy tego miejsca jest marzeniem wielu ludzi na całym świecie. Badania pokazują, że Machu Picchu zostało wybudowane w latach 1450-1460 jako jedna z siedzib władców Inków. Miasto, stale zamieszkiwane przez około 750 osób z dworu i służby królewskiej, zostało opuszczone około 1527 roku wskutek podbojów hiszpańskich. Możliwą przyczyną opuszczenia miasta mogła być też epidemia ospy, przywleczonej przez konkwistadorów, która zdziesiątkowała ludność imperium. Klasyczny, najczęściej uwieczniany na zdjęciach jest widok z tzw. chatki strażnika. Warto spędzić tam trochę czasu, ponieważ to łatwo dostępne miejsce oferuje najlepszy widok na całość ruin oraz płynącą poniżej rzekę Urubamba. Podnoszące się i opadające chmury, otulające szczyty otaczające Machu Picchu tworzą zapadający w pamięci spektakl.

Dobrym pomysłem jest pojawienie się w Machu Picchu wcześnie rano, aby w pełni wykorzystać czas na zwiedzanie oraz uniknąć największego tłumu. Poranne zwiedzanie wymaga trochę wysiłku, odczekania w sporej kolejce do autobusu w Aquas Calientes lub wczesnego wyruszenia na szlak, ale widoki wschodzącego słońca, płynących nisko chmur, tworzą znakomitą oprawę do podziwiania Machu Picchu. Wśród ruin można spacerować do woli, ale dokładne zwiedzenie wymaga wyjścia z kompleksu i ponownego przejścia przez bramę, co umożliwia bilet. Warto zabrać ze sobą wodę czy jakieś przekąski, przed ponownym wejściem jest miejsce i warunki, żeby trochę odpocząć, bo kompleks jest bardzo duży i zwiedzenie wszystkich atrakcji wymaga sporo wysiłku.

Górna część miasta to świątynie i główne zabytki, część ta pełniła funkcje ceremonialne i rytualne. Do najciekawszych zabytków w tej części zalicza się Świątynia Słońca, Sala Trzech Okien czy rytualny kamień Ntihuatana, będący rodzajem kalendarza słonecznego. Uwagę zwracają precyzyjnie obrobione i dopasowane kamienie, tworzące te budowle. Nie ma między nimi żadnych szczelin, a oczywiście Inkowie nie używali zaprawy, głazy były po prostu ręcznie obrabiane i idealnie dopasowywane do siebie. Najważniejsze budynki, pomieszczenia władcy czy świątynie wyróżniają się właśnie perfekcyjnie obrobionymi kamieniami.

Dolna część miasta to domy służby oraz magazyny na żywność. Świetnie zachowane budynki sąsiadują z tarasami, na których uprawiano głównie kukurydzę oraz ziemniaki. Mimo dużej powierzchni tych tarasów otaczających niemal całe wzgórze, na którym zbudowano miasto, nie były one w pełni wystarczalne i dużą część żywności sprowadzano z okolicznych dolin, gromadząc w licznych magazynach. Inkowie doskonale opanowali system gromadzenia oraz przechowywania zapasów, nad którymi pieczę sprawowali urzędnicy królewscy. W miesiącach niedostatku czy klęsk żywność rozdawano ludności, podkreślając w ten sposób opiekę władcy nad poddanymi.

Informacje praktyczne

Bilety wstępu najtaniej można kupić, unikając biur podróży, na stronie www.machupicchu.gob.pe. Warto to zrobić z dużym wyprzedzeniem, ponieważ obowiązują dzienne limity wstępu. Na tej stronie znajdziemy także aktualne informacje dotyczące innych ograniczeń, które pojawiają się co jakiś czas. Bilety na pociąg są dostępne na stronie perurail.com. W chwili pisania tego tekstu cena za wejście do Machu Picchu wynosiła 152 sole od osoby.

Uwaga! Od początku 2019 roku zmieniły się zasady wejścia i zwiedzania Machu Picchu. Aktualnie należy zarezerwować bilet na jedną z 9 godzin pomiędzy 6 rano a 14 oraz stawić się godzinę wcześniej na autobus w Aguas Calientes. Czas przebywania na terenie zabytku został obecnie ograniczony do 4 godzin. Nadal obowiązuje zakaz wnoszenia i używania m.in. statywów, parasolek, dużych plecaków, własnego jedzenia i picia czy wchodzenie w butach na wysokim obcasie. W praktyce kontrola czasu na tym rozległym obszarze jest możliwa głównie podczas ponownego wejścia na teren miasta, ponieważ zwiedzanie całego kompleksu wymaga dwukrotnego przejścia przez bramę wejściową. Są to nowe regulacje, sezon tak naprawdę dopiero się zaczyna i zobaczymy, jak będą stosowane w praktyce i czy nie nastąpią jakieś zmiany.

Jak się dostać

Machu Picchu leży w górzystym rejonie selwy, na wysokości ok.2500 m.np.m. Wyprawa zaczyna się najczęściej w Cuzco, skąd autobusem i pociągiem dociera się do miejscowości Aquas Calientes. Bilety na pociąg są dostępne na stronie perurail.pe. Początek wycieczki to dworzec autobusowy w Cuzco, skąd autobusy w zależności od sezonu zawożą turystów do miejscowości Ollaytamtambo lub Poroy (w okresie od stycznia do końca kwietnia), skąd wyruszają pociągi do Acuas Calientes. Pociągi Perurai dostępne dla turystów spoza Peru są wygodne, dość podobne niezależnie od opcji i ceny biletu. Podróż odbywa się doliną rzeki Urubamba, po drodze można podziwiać inkaskie ruiny i tarasy oraz oczywiście widoki gór i szybko płynącej rzeki.

Ciekawą opcją dla turystów chcących podziwiać widok na Machu Picchu jest wspinaczka na górę Waynapicchu (Huayna Picchu). Oprócz odpowiedniej kondycji do wspinaczki na stromy szczyt o wysokości 2681 m n.p.m. należy wykupić odpowiedni bilet i być pomiędzy godziną 7 a 8 rano lub 10 a 11 dla drugiej tury. Limit wynosi 200 osób mogących wejść a szczyt w każdej turze. Wchodzi się przez bramki nr 3 a wejście i wyjście każdego ze wspinających się na tę górę jest odnotowywane w zeszycie. Inną możliwością jest wejście na Montaña Machupicchu, co też wymaga dodatkowego biletu i stawienia się w oznaczonych porach. Najświeższe informacje dotyczące cen i zasad wejścia są dostępne na stronie www.machupicchu.gob.pe

Aquas Calientes to małe miasteczko, które jest jedynie bazą hotelową i miejscem, skąd wyruszają autobusy do machu Picchu, poza tym nie oferuje w zasadzie innych atrakcji. Generalnie miasteczko jest malowniczo położone, ale kiczowate, restauracje są dość drogie i przeciętne. Radzimy ograniczyć pobyt do minimum. Bilety na wahadłowo kursujące autobusy, które zawożą turystów do Machu Picchu, można nabyć w miasteczku w pobliżu przystanku, bądź w Cuzco, co jest bardziej skomplikowane. Możliwe jest zaoszczędzenie 25 usd na bilecie i dotarcie do Machu Picchu pieszo, o ile 2-godzinny trekking w jedną stronę nie jest problemem. Do autobusów należy czasem poczekać w długiej kolejce, zwłaszcza w sezonie, nie ma rezerwacji miejsc ani siedzeń.

Zobacz także

Salineras

Kanion Colca

Titicaca

 

Dziękujemy za odwiedziny serwisu. Mamy nadzieję, że znalazłeś  tu informacje oraz inspiracje do podróży do wielu wspaniałych miejsc.

Zapraszamy do odwiedzenia serwisu www.portalpodroze.pl gdzie znajdziesz inspiracje i pomysły na nowe wyprawy.

 

error: Content is protected !!